O Parlamento israelí (Knesset) aprobou a primeira dunha previsible serie de leis para facilitar o uso da pena de morte, nunha exhibición pública de crueldade, discriminación e desprezo absoluto dos dereitos humanos.
Fotografía: Centro penal en Israel.
As autoridades israelís deben derrogar con carácter urxente as modificacións lexislativas que amplían o uso da pena de morte en Israel, aprobadas o martes 30 de marzo por unha maioría de 62 membros do Parlamento israelí; así o manifestou Amnistía Internacional.
“O Parlamento israelí (Knesset) aprobou a primeira dunha previsible serie de leis para facilitar o uso da pena de morte, nunha exhibición pública de crueldade, discriminación e desprezo absoluto dos dereitos humanos. Esta reforma do Código penal de Israel, coa introdución da “pena de morte para os terroristas”, amplía o ámbito de aplicación da pena capital e facilita o seu uso, nun momento en que a tendencia mundial é cara á súa abolición. Así mesmo elimina garantías fundamentais para previr a privación arbitraria da vida e protexer o dereito a un xuízo xusto, e reforza aínda máis o sistema israelí de apartheid, mantido mediante decenas de leis discriminatorias contra a poboación palestina”, manifestou Erika Guevara Rosas, directora xeneral de Investigación, Incidencia, Política e Campañas de Amnistía Internacional.
“O feito de que esta lei se aprobara o mesmo mes en que a fiscalía xeral militar de Israel retirou todos os cargos contra os soldados israelís acusados de agresión sexual a unha persoa palestina detida (unha decisión celebrada polo primeiro ministro e varios ministros) di moito do alcance da deshumanización da poboación palestina por parte de Israel. O primeiro ministro, Benjamin Netanyahu, buscado pola Corte Penal Internacional por crimes de guerra e crimes de lesa humanidade, estivo entre quen votou a favor da lei. Levamos anos vindo un alarmante patrón de aparentes execucións extraxudiciais e outros homicidios ilexítimos de persoas palestinas, cuxos responsables tamén gozan dunha impunidade case total. Esta nova lei que permite as execucións sancionadas polo Estado é a culminación desas políticas.”
A nova lei crea explicitamente dous marcos xurídicos para o uso da pena de morte na Cisxordania ocupada —con exclusión de Xerusalén Oriental, anexado ilegalmente— e en Israel. Os tribunais militares da Cisxordania ocupada serán competentes para impoñer a pena capital a persoas palestinas declaradas culpables de homicidios deliberados en accións definidas como actos terroristas conforme á discriminatoria lei antiterrorista de Israel. Só en circunstancias especiais que o proxecto de lei non especifica, os tribunais poderán impoñer cadea perpetua —e só cadea perpetua— no seu lugar. O ministro de Defensa está autorizado a determinar se as persoas acusadas de Cisxordania serán xulgadas ante tribunais militares ou civís. As persoas condenadas á morte non teñen dereito a solicitar o indulto, o que converte a esta lei de pena capital nunha dos máis radicais do mundo.
“Ao autorizar aos tribunais militares —tristemente coñecidos por non respectar o debido proceso e as garantías dun xuízo xusto, e cuxa taxa de sentenzas condenatorias supera o 99% cando as persoas acusadas son palestinas— a impoñer a pena de morte preceptiva e ordenar a execución nun prazo de só 90 días a partir da sentenza definitiva, Israel está a outorgarse descaradamente carta branca para executar a persoas palestinas á vez que elimina as garantías elementais dun xuízo xusto”, dixo Erika Guevara-Rosas.
En virtude do segundo marco xurídico aplicable en Israel e en Xerusalén Oriental (anexionado ilegalmente), a autoridade dos tribunais civís para ditar condenas á morte ampliaríase para incluír a toda persoa declarada culpable de matar deliberadamente a outra coa “intención de negar a existencia do Estado de Israel”. Este requisito ideolóxico da intencionalidade vén significar que a lei foi concibida para actuar contra persoas palestinas.
“A pesar dunhas cantas modificacións dos borradores anteriores, toda condena de morte imposta en aplicación desta lei constituiría unha violación do dereito á vida e, se se impón a persoas palestinas do Territorio Palestino Ocupado, tamén pode constituír un crime de guerra. A comunidade internacional debe exercer a máxima presión ás autoridades israelís para que derroguen de inmediato esta lei, tomen medidas enfocadas á abolición completa da pena de morte e invaliden todas as leis e prácticas que contribúen ao sistema de apartheid imposto á poboación palestina”, dixo Erika Guevara Rosas.
Información complementaria
Alén da reforma da pena de morte, o 24 de marzo, a comisión parlamentaria de Constitución, Lei e Xustiza remitiu a segunda e terceira lectura o proxecto de lei de Tribunais (“Procesamento de participantes nos masacres do 7 de outubro”), que dispón o establecemento dun tribunal especial —que na práctica funcionaría como un tribunal militar— para xulgar ás persoas acusadas de participar nos ataques do 7 de outubro. Segundo o proxecto de lei, o tribunal será competente para impoñer a pena de morte ás persoas declaradas culpables e poderá desviarse considerablemente das normas procesuais e leis probatorias establecidas se se “considera necesario para esclarecer a verdade e facer xustiza”.
Amnistía Internacional oponse á pena de morte incondicionalmente, en todas as circunstancias. O artigo 6.1 do Pacto Internacional de Dereitos Civís e Políticos (PIDCP), no que Israel é Estado Parte, protexe fronte á privación arbitraria da vida, que, xunto coa tortura e outros malos tratos e castigos, está absolutamente prohibida en virtude do dereito internacional consuetudinario, o dereito internacional dos dereitos humanos e o dereito internacional humanitario.
No contexto israelí, onde o sistema de xustiza —e, en particular, o sistema de xustiza militar— é tristemente coñecido polo seu carácter intrinsecamente discriminatorio contra a poboación palestina, e onde as declaracións de culpabilidade baséanse habitualmente en probas obtidas mediante tortura e outros malos tratos, o uso da pena de morte en virtude de tales leis constituiría unha violación do dereito á vida e da prohibición da tortura e outros tratos ou penas crueis, inhumanos ou degradantes.
